Vroeger. Toen ik nog schreef.

De Tik in mijn hoofd

Een witte emmer en twee stokken
Reveleerden onvermoed talent
Maar kleine uren op de klokken
Maakten zondagsrust tot recensent

In tempo veertig, niet echt snel
Werd het calcando afgegeven
En het notenschrift op mijn vel
Is toen met haar stok geschreven

Attaca subito
Vergeten was het doel
Maar het dreef me, rinforzando
‘k Werd de slaaf van maatgevoel

Ik ben dus blijven musiceren
En schrijf nu zelfs m’n eigen stukken
Om mijn stiefmoeder te eren
Zou ‘k een Ka-bar willen drukken

Door haar huid
In de maat
Van de tik
In mijn hoofd

(Vroeger is hier te vinden)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: